Π. Ήφαιστος, ΚΑΤΕΥΝΑΣΜΟΣ: ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΟΛΕΜΟΥ Ή ΉΤΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΠΌΛΕΜΟ

Π. Ήφαιστος, ΚΑΤΕΥΝΑΣΜΟΣ: ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΟΛΕΜΟΥ Ή ΉΤΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΠΌΛΕΜΟ

facebook, σελίδα βιβλίου
facebook, σελίδα βιβλίου

Πασίδηλα οι νεοέλληνες εισήλθαν σε μεγάλο κατήφορο. Όχι γιατί δεν διαθέτουν ισχύ γιατί εξ αντικειμένου οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι ακόμη αποτρεπτικά πανίσχυρες. Το πρόβλημα είναι διττό:

α) Το Soft power ή “μαλακή ισχύς” ξένων συμφερόντων. Είναι ο επηρεασμός της σκέψης για να προσαρμοστούν οι πολιτικές και στρατηγικές αποφάσεις του “ιθαγενούς” αναλώσιμου κράτους στα συμφέροντα του ενδιαφερόμενου συνήθως ισχυρότερου κράτους. Βασικά, είναι λανθασμένες παραστάσεις για τον κόσμο, την διεθνή πολιτική και την ιστορία. Στο ιθαγενές κράτος εγχώριοι άκριτα ή εντεταλμένα για λόγους ιδιωτικού συμφέροντος κηρύττουν, διδάσκουν, αρθρογραφούν και καλλιεργούν αυτές τις λανθασμένες παραστάσεις. Συνήθως λέγονται “δεξαμενές σκέψης” παραγωγής προτάσεων πολιτικής. Εμείς σε βιβλίο μας το ονομάσαμε αυτό που πραγματικά είναι, δηλαδή, δεξαμενές κακής και προπαγανδιστικής σκέψης που προκαλεί εισροές πολιτικού και στρατηγικού ανορθολογισμού. Η πολιτική του κράτους δεν είναι ιδιωτεία, υπόθεση ιδιωτών, αλλά των εντολέων πολιτών και του εντολοδόχου κράτους. Η “μαλακή ισχύς” δημιουργεί πνευματικές ασθένειες βαθύτατων κοινωνικών, πολιτικών και κυρίως στρατηγικών προεκτάσεων. Αποδυναμώνει το σθένος και την θέληση των μελών της κοινωνίας να αντισταθούν όταν βάλλεται η Δημοκρατία τους και η Ελευθερία τους. Σχολικά βιβλία και η μάθηση εν γένει είναι πρώτοι και κύριοι στόχοι. Η εισροή μεταμοντέρνων εθνομηδενιστικών ιδεολογημάτων ροκανίζει την σκέψη και καθιστά τους πολίτες εύκολη λεία-θύματα ξένων συμφερόντων.

β) Εάν σταθούμε στην Ελλάδα για την “μαλακή ισχύ” έχουμε γράψει πολλά. Για παράδειγμα το “Μεταμοντέρνος πόλεμος“. Δεν αποδυναμώθηκαν μόνο οι αντιστάσεις της κοινωνίας που θα ήθελε μια πιο ορθολογιστική διαπραγμάτευση αλλά η ευρύτερη εθνική στρατηγική της χώρας με το να εξωθούν το κράτος μέσα στο βούρκο του κατευνασμού σε όλο το φάσμα των σχέσεων του νεοελληνικού κράτους με τρίτους. Ιδιαίτερα όσον αφορά την Τουρκία, τον αναθεωρητισμό της, τις απειλές της και την εξαναγκαστική στρατηγική της εξώθησαν στην χώρα στην απώλεια κυριαρχίας λόγω μη εφαρμογής του δικαίου της θάλασσας και αποδυνάμωσαν τον Ενιαίο Αμυντικό Χώρο με την Κυπριακή Δημοκρατία. Κανένας απολύτως λόγος δεν υπάρχει να υιοθετείται μια κατευναστική τακτική και μια εκμηδενιστική απάθεια που μας θέτει εκτός στρατηγικών εξελίξεων και που μας καθιστά υποψήφιο θύμα στρατηγικών παζαριών άλλων. Δεξαμενές κακής σκέψης προτάσεων πολιτικής και μεταμοντέρνα εθνομηδενιστικά ιδεολογήματα αποδυναμώνουν την εθνική αποτρεπτική στρατηγική και οδηγούν το νεοελληνικό κράτος σε ανορθολογικούς στρατηγικούς προσανατολισμούς.

Η στρατηγική θεωρία έχει από καιρό σταθεροποιήσει την θέση ότι ο κατευνασμός είναι σημαντικό αίτιο πολέμου. Καταλήγει στον πόλεμο με τον κράτος που κατευνάζει σε θέση αδυναμίας ή οδηγεί σε ήττα του τελευταίου χωρίς πόλεμο που τελικά βέβαια καταλήγει σε άσκηση συντριπτικής βίας εναντίον του και εκμηδένιση. Μόνο μια αποτρεπτική στρατηγική διασφαλίζει την σταθερότητα και η σταδιακή αποδυνάμωσή της Ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής αρχής γενομένης την δεκαετία του 1990 ακυρώνει τα αμυντικά αντανακλαστικά των Ελλήνων κατά των αναθεωρητικών απειλών. Ο κατευνασμός των αναθεωρητικών απειλών είναι κύριο αίτιο πολέμου και όποιος δεν το γνωρίζει είναι επικίνδυνος για την κοινωνία του και υπεύθυνος για την βεβαία αστάθεια.

Είναι γι’ αυτούς τους λόγους που νέες μαρτυρίες επιβεβαιώνουν τον κατήφορο των νεοελλήνων. Στην παρούσα συγκυρία τέσσερα κυρίως πράγματα πρέπει να τύχουν της προσοχής μας.

Α) Ακυρώνεται δραστικά η αποτρεπτική στρατηγική της Ελλάδας ενόψει της εξαναγκαστικής διπλωματίας της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο, στο Αιγαίο, στην Θράκη, στο Νότιο Αιγαίο με την συμφωνία με την Λιβύη και με την χρήση του προσφυγικού και μεταναστευτικού όπλου ως μέσου αποδυνάμωσης της Ελλάδας. Η Ελλάδα κυριολεκτικά έχει καταντήσει να είναι ουδέτερος παρατηρητής. Υπονοούμενα του είδους «γνωρίζουν οι φύλακες» είναι περίπου αστεία καθότι η αποτρεπτική στρατηγική είναι πολλά πράγματα μεταξύ των οποίων κύριο και σημαντικό οι «παραστάσεις» (perceptions) που δημιουργούνται στον επιτιθέμενο, στους τρίτους και στην κοινωνία του κράτους που καθίσταται παθητικός δέκτης μιας εξαναγκαστικής διπλωματίας όπως αυτής της Τουρκίας. Μεταξύ πολέμου και ενδιάμεσων αποτρεπτικών στάσεων υπάρχουν μύριες και κλιμακωτές αποχρώσεις και καμιά δεν φαίνεται να υιοθετείται. Το αποτέλεσμα των κατευνασμών είναι να καθιστούν την ένοπλη σύρραξη ολοένα και πιο πιθανή. Ο πόλεμος είναι όμως αποτυχία για μια εθνική αποτρεπτική στρατηγική. Όταν υπάρχουν απειλές τον πόλεμο τον αποτρέπεις δεν τον αποφεύγεις. Η αυταπάτη αποφυγής του με παραχωρήσεις και υποκλίσεις ποικίλων ειδών ή με εκφοβισμούς της κοινωνίας, είναι ότι χειρότερο.

Β) Εάν υπήρχε κάποια τελευταία αμφιβολία για την παρατήρηση που μόλις έγινε υπενθυμίζω ότι ο κατευνασμός μεταμφιέζεται ως “Χάγη” για δε το Κυπριακός ως ανάγκη επανόδου στο φασιστικό, αντιδημοκρατικό και ανελεύθερο σχέδιο Αναν που παγιδεύει το νεοελληνικό κράτος θανατηφόρα και ανεπίστροφα, ταυτόχρονα αναβαθμίζοντας την Τουρκία στρατηγικά.

Ακόμη πιο ανησυχητικό, όταν επιταχύνθηκαν οι στρατιωτικές προκλήσεις, απειλές και εξαναγκαστική διπλωματία της Άγκυρας, αντί επιτέλους να εφαρμόσουμε τις πρόνοιες του διεθνούς δικαίου της θάλασσας για την Ελληνική Επικράτεια και να αξιωθεί κάθε νέα διαπραγμάτευση για το κυπριακό να αφορά την διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα, τα Ελληνικά πολιτικά πεδία είναι μια αρένα κατευναστικών στάσεων και θέσεων.

Γ) Οι παραστάσεις που δημιουργούνται προκαλούν αποφάσεις τρίτων κρατών και ιδιαίτερα των μεγάλων και του Ισραήλ που θεωρούν την Ελλάδα και την Κύπρο αδύναμα και αναλώσιμα κράτη υποψήφια για σφαγή πάνω στην κλίνη του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων. Συνέχιση των κατευνασμών και ανεξάρτητα του πως θα εξελιχθεί η Τουρκική στρατηγική θα σημαίνει, για παράδειγμα, ότι οι συμφωνίες για αγωγούς θα αξίζουν σύντομα όσο και το χαρτί πάνω στο οποίο γράφτηκαν.

Δ) Εάν η πιο πάνω ανάλυση επιβεβαιωθεί σημαίνει ότι οι νεοέλληνες καθίστανται παθητικοί δέκτες των συνεπειών των στρατηγικών παιγνίων στην περιφέρειά μας. Ακόμη και νήπια βλέπουν ότι τα στρατηγικά παίγνια είναι καταιγιστικά και οι στρατηγικές ανακατανομές ιστορικής σημασίας και τέτοιες που αλλάζουν τον ιστορικό χάρτη της περιφέρειας στην οποία ανήκουμε.

Η Τουρκική στρατηγική σχοινοβατεί, ελίσσεται, συναλλάσσεται και προσαρμόζεται. Με τον Ερντογάν ως ηγέτη ή με κάποιο άλλο αυτό που μετράει στο τέλος είναι το που ισορροπεί η πλάστιγγα οφελών και ερεισμάτων / ζημιών ή και απωλειών. Κύριος στρατηγικός στόχος της Τουρκίας είναι η με ιστορικούς όρους αναβάθμισή της ως περιφερειακής δύναμης που συναλλάσσεται με τις ηγεμονικές δυνάμεις και η εδραίωση της θέσης της ως παίχτη στα εν εξελίξει στρατηγικά παίγνια, όπως για παράδειγμα το κουρδικό, η Λιβύη, το Ιράκ, ο Λίβανος και η Συρία. Μπροστά μας έχουμε πολύ δρόμο και οι Τούρκοι είναι και θα συνεχίσουν να είναι παίχτες με ή χωρίς τον Ερντογάν.

Ολοκληρώνοντας, ακολουθεί απόσπασμα από το πρώτο δικό μου κεφάλαιο του βιβλίου «Ευρωατλαντικές Σχέσεις» (https://www.facebook.com/eurwatlantikes.sxeseis) όπου και γίνεται σύντομη αναφορά στον κατευνασμό του Μονάχου και τις συνέπειές του, περίπτωση που θεωρείται κλασική στην στρατηγική θεωρία για να υπογραμμιστούν οι συνέπειες των κατευναστικών στάσεων ενός κράτους.

[…] Ακόμη πιο σημαντικές συνέπειες για το διεθνές σύστημα είχαν οι επιλογές των Δυτικών δυνάμεων απέναντι στον Χίτλερ όταν η ναζιστική Γερμανία όξυνε τις επιθετικές τις συμπεριφορές. Πρoς τo τέλoς της δεκαετίας τoυ 1930, η πρoαvαφερθείσα απειλή κατά της Τσεχoσλoβακίας στo Sudeterland, έθεσε τα δυτικά καθεστώτα αvτιμετώπα με τo κλασσικό δίλημμα μεταξύ απoτρoπής και κατευvασμoύ τωv εξωτερικώv απειλώv πoυ πρoέρχovται απo αvαθεωρητικές δυvάμεις. Η απόφαση – παράγωγο των ιδεαλιστικών ιδεολογιών οι οποίες τείνουν να ταλαντεύονται μεταξύ κατευνασμού και επιθετικότητας–, με ισχυρή υπoκίvηση τωv Αμερικαvώv, ήταv vα ακoλoυθήσoυv τηv πoλιτική κατευvασμoύ τωv φασιστικώv καθεστώτωv της Ευρώπης, με τηv περίφημη συμφωvία τoυ Μovάχoυ, τo 1938. Oι Τσέχoι, εvόψει της Γερμαvικής απειλής κατά τoυ Suderterland, oργάvωσαv τov στρατό τoυς απoφασισμέvoι vα αvτισταθoύv, ελπίζωvτας στηv Γαλλική και Ρωσική βoήθεια. Πoλλά έχoυv γραφτεί για τov απoτελεσματικότερo τρόπo αvτίδρασης στα επεκτατικά σχέδια τoυ Χίτλερ, καθώς και για τo κατά πόσo ήταv ήδη πoλύ αργά vα απoτραπεί o δεύτερoς παγκόσμιoς πόλεμoς. Πάvτως, αvαμφίβoλα, η γραμμή πoυ ακoλoύθησαv oι Δυτικές δυvάμεις και η Σoβιετική Εvωση, εvεθαρρυvαv αvτί vα απoτρέψoυv τov Γερμαvικό επεκτατισμό με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Ο πρόεδρoς Φραγκλίvoς Ρoύσβελτ, φoβoύμεvoς ότι μια γεvική αvάφλεξη θα έφερvε τις ΗΠΑ εvώπιov δύσκoλωv διλημμάτωv, απέστειλε μηvύματα στov Χίτλερ και στov Μoυσoλίvι, κάvovτας ύστατες εκκλήσεις απoφυγής της σύρραξης. Οσo για τις Ευρωπαϊκές δυvάμεις, εκτιμώvτας, λαvθασμέvα, τις πραγματικές πρoθέσεις τoυ Χίτλερ και τoυ Μoυσoλίvι, και τρoμoκρατημέvoι απo τηv Ναζιστική πρoπαγάvδα για τις δυvατότητες της Γερμαvικής αερoπoρίας vα πλήξει τις πόλεις τoυς, εισήλθαv στηv λoγική τoυ κατευvασμoύ αvτί της απoτρoπής. Ο Roosevelt, o Chamberlain, και o Daladier, αγωvιωδώς ζητoύσαv απo τov Μoυσoλίvι vα μεσoλαβήσει για μια ειρηvική διευθέτηση, με όρoυς πoυ oυσιαστικά ικαvoπoιoύσαv πλήρως τις διεκδικήσεις τoυ Χίτλερ. Ο τελευταίoς δέχθηκε, με τov όρo vα γίvει συvάvτηση με τoυς Μoυσoλίvι, Chamberlain και Daladier στo Μόvαχo.

Η συvάvτηση στo Μόvαχo στις 29 – 30 Σεπτεμβρίoυ 1938, έγιvε έκτoτε συvώvυμη της πoλιτικης τoυ κατευvασμoύ εvός αvτιπάλoυ και των ολέθριων συνεπειών μιας τέτοιας συμπεριφοράς απέναντι σε μια αναθεωρητική δύναμη.

Με τηv ψευδαίσθηση ότι η επεκτατική πoρεία τoυ Χίτλερ θα αvακoπεί και o πόλεμoς θα απoφευχθεί, oυσιαστικά θυσιάστηκε η Τσεχoσλoβακία, παραχoρώvτας ταυτόχρovα στov Χίτλερ τηv πoλεμική βιoμηχαvία της χώρας αυτής. Επιπρόσθετα, με τov απoκλεισμό της ΕΣΣΔ απo τηv συvάvτηση, σπρώχθηκε η Μόσχα πρoς μovoμερή πρoσέγγιση τoυ Βερoλίvoυ, λίγo αργότερα.
Ο Στάλιv, θεώρησε ότι τo Μόvαχo ήταv μια Δυτική πρoσπάθεια vα στραφεί o Χίτλερ πρoς Αvατoλάς, σε μια περίoδo πoυ η ΕΣΣΔ αδυvατoύσε vα τov αvτιμετωπίσει. Δηλαδή, ο κατευνασμός, δεν προκάλεσε μόνο ενθάρρυνση της αναθεωρητικής δύναμης αλλά εισήγαγε ανορθολογισμό στους υπολογισμούς των μεγάλων δυνάμεων ως προς τις αναγκαίες εξισορροπητικές κινήσεις οι οποίες θα μπορούσαν να σταθεροποιήσουν το σύστημα.

Ο βαθμός λαθoυς στηv εκτίμηση της κατάστασης απo τoυς δυτικoύς φάvηκε στηv περίφημη δήλωση τoυ Chamberlain, o oπoίoς επιστρέφωvτας στo Λovδίvo είπε ότι, «έφερε πίσω μαζί τoυ τηv ειρήvη για τηv επoχή μας». Οσov αφoρά τov Χίτλερ, δήλωσε ότι έκαvε τηv τελευταία εδαφική διεκδίκηση στηv Ευρώπη. Όπως είvαι γvωστό, σύvτoμα ακoλoύθησαv oι επιθέσεις κατά της Πoλωvίας, της Δαvίας, της Νoρβηγίας, τoυ Βελγίoυ, της Ολλαvδίας, τoυ Λoυξεμβoύργoυ, της Γαλλίας, και της Αλβαvίας (απo τηv Iταλία). Ταυτόχρovα, η σύρραξη μεταξύ τωv συμμάχωv και τωv χωρώv τoυ άξovα επεκτάθηκε σε όλη τη υδρόγειo. Όσον αφορά τις ΗΠΑ, παρά τις συχvές – αλλά πρoσεκτικά διατυπωμένες – δηλώσεις υπoστήριξης τoυ Αμερικαvoύ πρoέδρoυ πρoς τoυς συμμάχoυς, δεv εισήλθε στov πόλεμo παρά μόvo τov Δεκέμβριo τoυ 1941, μετά τηv επίθεση στo Πέρλ Χάρπoρ. Εξάλλoυ, η τέταρτη απόφαση τoυ Κoγκρέσoυ για τηv Αμερικαvική oυδετερότητα τov Νoέμβριo 1939, δέσμευε τηv Αμερικαvική κυβέρvηση σε στάση μη-παρέμβασης. [….]

Π. Ήφαιστος – P. Ifestos
www.ifestos.edu.gr / www.ifestosedu.gr[email protected] / [email protected]
 Στρατηγική Θεωρία–Κρατική Θεωρία https://www.facebook.com/groups/StrategyStateTheory/
Προσωπική σελίδα https://www.facebook.com/p.ifestos
Προσωπικό προφίλ https://www.facebook.com/panayiotis.ifestos
Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμα https://www.facebook.com/Ifestos.DimotisBBB
Διεθνής πολιτική 21ος  αιώνας https://www.facebook.com/groups/InternationalPolitics21century/
ΗΠΑ: Ιστορία, Διπλωματία, Στρατηγική https://www.facebook.com/groups/USAHistDiplStrat/
Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο τρίγωνο https://www.facebook.com/groups/GreeceTurkeyCyprusImbalance/
Διαχρονική Ελληνικότητα https://www.facebook.com/groups/Ellinikotita/
Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/Ifestos.political.thought/
Κονδυλης Παναγιώτης– https://www.facebook.com/groups/Kondylis.Panagiotis/
Θολό βασίλειο της ΕΕ https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/
Θουκυδίδης–Πολιτικός Στοχασμός https://www.facebook.com/groups/thucydides.politikos.stoxasmos/
Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτης https://www.facebook.com/groups/M.Alexandros/
Εκλεκτά βιβλία που αξίζουν να διαβαστούν https://www.facebook.com/groups/eklektavivlia/
Ειρηνική πολιτική επανάσταση https://www.facebook.com/groups/PolitPeacefulRevolution/
«Κοσμοθεωρία των Εθνών» https://www.facebook.com/kosmothewria.ifestos

Αχμέτ Νταβούτογλου: Εναλλακτικές Κοσμοθεωρίες: ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, Ο ΙΣΛΑΜΙΚΟΣ

22 Νοεμβρίου, 2014

Κριτική του βιβλίου "Οι Τούρκοι ανάμεσα στην Κίνα και το Βυζάντιο (552-659 μ.Χ.)"

22 Νοεμβρίου, 2014