Συμπτωματικά χθες έγραψα άρθρο με τίτλο “Τα λεπτά σύνορα κρίσεων χαμηλής έντασης, ενδοπολεμικής αποτροπής-κλιμάκωσης και γενικευμένου πολέμου” που θα δημοσιευτεί αύριο (13.4.2018). Αναλύσεις για το ίδιο θέμα υπάρχουν σε πολλά […]
Εισαγωγή. Το απόσπασμα που ακολουθεί συμπληρώνει ανάλογες αναφορές του βιβλίου Αμερικανική Εξωτερική Πολιτική 1776-1917 (1994). Στο υπό έκδοση νέο βιβλίο: Αμερικανική Διπλωματία και Στρατηγική 1776-2027 θα συμπεριληφθούν πολύ περισσότερα και
Γράφοντας δύο αιώνες μετά την Εθνεγερσία των Ελλήνων για δημοκρατία, ελευθερία και εθνική ανεξαρτησία καλό είναι να τονιστεί εξαρχής ότι η θετική αποτίμησή της δεν σχετίζεται με υποκειμενισμούς και αξιολογήσεις.
Στρατηγική πολύ απλά είναι η βέλτιστη χρήση των μέσων και των συντελεστών ισχύος που διαθέτει ένα κράτος για την εκπλήρωση των σκοπών, δηλαδή των πολιτικά προσδιορισμένων και ιεραρχημένων εθνικών συμφερόντων.
Εισ. Για το άρθρο αυτό του Παναγιώτη Κονδύλη έγιναν πολλές συζητήσεις και αντιπαραθέσεις. Για ανάρτηση που περιέχει συναφή ανάλυση και παρεμβάσεις βλ. Π. Ήφαιστος, Η ανάλυση του Παναγιώτη Κονδύλη: Αποτρεπτική στρατηγική
Αποσπάσματα από το βιβλίο Αρβανιτόπουλος / Ήφαιστος, Ευρωατλαντικές Σχέσεις (Εκδόσεις Ποιότητα), από τις σελίδες 51-60, κεφ. 1 (Π. Ήφαιστος, “Η γεωπολιτική και γεωστρατηγική διάσταση του Ευρωατλαντικού βάθρου ισχύος σε σύγχρονο
Η προοδευτικά κλιμακούμενη, σ’ ένταση και έκταση, τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και στην Κύπρο, επιβεβαιώνει τον αντικειμενικό πολιτικό στόχο της Άγκυρας για επαναδιαπραγμάτευση και επαναοριοθέτηση του εδαφικού καθεστώτος, σύμφωνα και
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, μετά την παγκόσμια κατακραυγή για την επιβολή υψηλών δασμών στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου στις ΗΠΑ, πέρασε στην αντεπίθεση. Μέσω του λογαριασμού του στο Twitter,
Ο πολιτικός ορθολογισμός απαιτεί ορθολογιστική πολιτική σκέψη: Αναλύοντας τις αφετηρίες και τις διαδρομές του πολιτικού πολιτισμού έχουμε πολιτική ηθική και όχι ηθική γενικώς και αορίστως. Σε ποιο επίπεδο και πως
Το όσα συμβαίνουν στην Κυπριακή ΑΟΖ και στο Αιγαίο δεν είναι απρόβλεπτα, αλλά φυσιολογικά επακόλουθα της τουρκικής αναθεωρητικής πολιτικής, η οποία τροφοδοτείται από τον εξευμενισμό των Ελλήνων και επιδιώκει την
Αφού συντομογραφικά γίνει αναφορά στην Τουρκική απειλή θα σκιαγραφηθούν τα στάδια μιας αποτρεπτικής στρατηγικής του αμυνόμενου κράτους, δηλαδή του Ελληνικού. Στην συνέχεια θα φωτιστεί ο τρόπος με τον οποίο συνδέονται
