Διεθνής και Ευρωπαϊκή Νομιμότητα – International and European Rule of Law Εισ. Π. Ήφαιστος. Η ανάρτηση που ακολουθεί δεν γίνεται τυχαία. Αφορά κεντρικό ζήτημα και αμάχητα επιχειρήματα για τους άξονες της […]
Οι εμφύλιες συγκρούσεις είναι σημαντικό αρνητικό χαρακτηριστικό της διαδρομής των Ελλήνων από τα Ομηρικά χρόνια μέχρι τις μέρες μας. Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος ήταν η κορύφωση των εμφύλιων συγκρούσεων. Αντί το
Οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών και η Κυπριακή Δημοκρατία Αντίθετα με καταγεγραμμένους ευσεβείς ιδεολογικούς πόθους και κατ’ επέκταση επικίνδυνες θέσεις για την διεθνή πολιτική που κυριαρχούσαν τις τρεις τελευταίες δεκαετίες, όσο προχωράμε
Εισαγωγικό σημείωμα Η Άλωση της Βασιλεύουσας Πόλης και η διαμόρφωση του σύγχρονου κόσμου [Η χιλιετής Βυζαντινή κοσμοπολιτεία αναλύεται συχνά και συγκριτικά με το σύγχρονο διεθνές σύστημα σε πολλά βιβλία και
Η άλωση της Βασιλεύουσας Πόλης του Ελληνικού κοσμοσυστήματος της Βυζαντινής Οικουμένης σε πρώτη φάση από τους Σταυροφόρους της Θεοκρατικής Ρώμης το 1204 μ.Χ. και στην συνέχεια στις 29 Μαίου 1453
Ο Παναγιώτης Ήφαιστος, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών, στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς, μιλώντας στον 98.4, ανέλυσε πως η πανδημία του νέου κορωνοϊού, κοινωνικά, γεωπολιτικά, οικονομικά, πολιτιστικά και θεσμικά επιταχύνει
Τουλάχιστον όσον αφορά τις ηγεμονικές δυνάμεις, τα κράτη διαθέτουν μακροχρόνιο στρατηγικό σχεδιασμό και πλήθος αλληλένδετων εναλλακτικών αποφάσεων. Σ’ ένα πολυεπίπεδο και διαφοροποιημένο κόσμο πολλών εθνοκρατών, διαφορετικού μεγέθους, διαφορετικής ανάπτυξης, διαφορετικής ισχύος
Σε ποιο βαθμό είναι δυνατή η ανάσχεση της εξαναγκαστικής διπλωματίας της Άγκυρας σε όλα τα επίπεδα. Με τον Ερντογάν να ζητά την αναθεώρηση της συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση για
Η ανατολική στρατηγική του Βερολίνου έρχεται από το βάθος της ιστορίας, όταν η Γερμανία αναζητούσε αγορές για να διοχετεύσει τη βιομηχανική παραγωγή της. Ήδη από το 19ο αιώνα και έως
Η νέα πραγματικότητα, οι προκλήσεις και οι κίνδυνοι με το τέλος της Πανδημίας Πηγή: http://contogeorgis.blogspot.com/2020/03/blog-post_27.html
«Αραπιάς άτι, Γάλλου νους, βόλι Τουρκιάς, τοπ’ Άγγλου! Πέλαγο μέγ’, αλίμονο, βαρεί το καλυβάκι· σε λίγην ώρα ξέσκεπα τα λίγα στήθη μένουν! Αθάνατή ‘σαι, που, βροντή, ποτέ δεν ησυχάζεις;». (Διονύσιος
